Пойыздағы оқиға

“Тах… тах… тах… ” – олардан дененің бір бірінен жанасқандағы дыбысы шыға бастады. Терезе буланып, купе ыстықтап кетті. Олар қаттырақ әрі жиірек дем ала бастады, тіпті мені оянып кетеді деген қауіпі де жоқ секілді.

– Иә-иә-иә… мен өмірімде бұлай рахаттанып көрмедім… сікші мені… мен сендікпін… қазір бітіремін, ааа… – әйелім ағынан жарылып айтқан шындығынан менің жүрегім ауырып кетті.

загрузка...

– Менің үлкен қотағым ұнай ма? – дейді дәу.

– Иә… қатты ұнайды… ах…. ах…

– Иә, сайқал…. күйеуің сенің бұлай сікпей ме? – дейді ол. Әйелім үнсіз.

загрузка...

– Айт! – сәл дауысын көтерді де, қаттырақ итере бастады.

– Оххх…. оххх… – Назира тек ыңырсумен болды.

– Айт дедім сайқал – деп талап қойды дәу жігіт.

– Ммм-мммм… ааа… жоқ, ешқашан бұндай рахат болмаған – өзін әзер ұстаған әйелім жауабын берді.
Қайтадан сүйіскен дыбыс естілді. Темп артқан үстіне арта берді, олардың тоқтайтын түрі жоқтай. Төсектің сықыры күшейіп, айнала менімен қоса қозғала бастады.

“Тах… тах… тах… ” – әйелімнің амынан осындай дыбыстар шыға бастады.

– Ох… иә… ааа…. бітіріп жатырмын… – Назира зар қақты. – Мммм…. ааа…

– Ооо… иә сенің амың бұлақтай ағып кетті… көтің әдемі сайқал екенсің өзі, – деді біздің сапарлас айғырымыз.

Тыныштық орнады, әйелім уайымдеп кетті. Сыр білдірмеу үшін басымды қайтадан жастыққа қарай шегіндіріп алдым.

Көзімді сығырайтып қарасам, әйелім мені ұйықтап жатырғаным тексергендей қарап тұр екен. Ол жалаңаш денесін не болса да көрсетпейін дегендей көрпемен орап тұрды. Бір кезде Дәурен оның артынан келді де, иығынан қысып құлағынан сүйді.

– Қалай ойлайсың, ол бізді естіді ме? – деді әйелім.

– Ол тойғанша ішіп алды, оны қазір ештеңе де оятпайды, – деп Дәурен оны көндіруге тырысты. – Вагон-ресторанға кеттік, демімізді басып, ес жиып қайтайық, кофе ішейік.

– Білмеймін, – әйелім ойланып тұрып, – қазір жатып ұйықтағанымыз дұрыс болар.

– Өзің біл, менің қарным аш, барып тамақ ішемін, – деді де, дәу киініп алып шығып кетті.

Бірер минуттан соң әйелім орнынан тұрып, өзін ретке келтірді. Мені қатты қоздыратын қысқа алөызыл түсті халатын киіп купеден шығып кетті. Мен уайымнан өліп кетердей болып, енді не істерімді ойланып жаттым.

Жалғасы бар…

1 2 3 4 5

2 thoughts on “Пойыздағы оқиға”

Leave a Comment