Пойыздағы оқиға

Мен кері бұрылып, төменде не болып жатқанын қараймын деп шештім, бірақ еш нәрсе көрмедім. Ойыма олардың екеуі де астымда жатыр деген ой келді, бірақ неге Дәуреннің аяғы көрінбейді? Тағы да ұйқыға кеттім…

Әйелімнің сәл айқайынан оянып кеттім.

загрузка...

– Мммм, тоқта! Керек емес! Мен келіспедім ғой, ах… ммм… – әйелім үнін өшірді де ақырын тарсылдар басталды. Әрбір тарсылдан әйелімінң дауысы қаттырақ шыға бастады.

– Үндеме, әйтпесе күйеуіңді оятамыз. Амыңды уқалағанда, рахаттанып жатқаныңды өзің айттың ғой, – деп сыбырлады Дәурен.

– Мммооо-мммооо!!! – Түсініксіз бірдеңе айтып жатыр әйелім.

загрузка...

Жүрегім тарсылдап соға кетті. Белгісіз бір қорқыныш болды, бірақ төменге түсуге батпадым. Маған мұндай екі ұдай сәтте қалу қорқынышты болды. Мас әйелімді онымен қалдырып кеткеніме өзім кінәлімін, бірақ төменде сұмдық бірдеңе болып жатыр.

“Тах.. тах… тах” – бұл дауыстардың арасында үзіліс болды. Ана дәудің төменде әйелімді итеріп жатқанын түсіндім.
Бір сәтте күтпеген жерден мен қатты қозғанымды байқадым. Шалбарыма қолымды салып, сәл қотағымды қыса бастадым. Басымды төсектің басына апарып, төменде не болып жатқанын қараңғыда көруге тырыстым. Қараңғыдан көзім түк көрер емес. Дәудің әйелімнің үстіндегі бейнесі қараңдайды.

Біз жарығы бар елді мекеннің қасынан өтіп барамыз. Мен оның әйелімнің бетінен ұстап, өзінің қотағын оған ақырын әрі жылдам қозғалыспен кіргізіп жатқанын көрдім.

– Мм… ммм… ммм…. – деп ыңырсып жатыр әйелім.

– Айқайламаймын десең қолымды аламын, келістік пе? – деп сұрады ол. Әйелім басын изеді. Үлкен машина, әйелімнің бетінен қолын алды.

– Құдай-ау – деп сыбырлады – қандай үлкен еді… ах…

– Қане, маған амыңа кіруге кедергі болмас үшін соңғы затты алып тастайық, – деді де, дәу әйелімнен шортыды шеше бастады. Ол оған көмектесу үшін белін көтерді.

Біркезде әлсіз жарықтың сәулесінен маған Дәуреннің қотағы көрінді. Адамға тән өлшем емес, қатты үлкен екен. “Соншама үлкен қотағы бар ма?!”- деп ойладым. Мен асыра сілтеп айтқанды жақсы көретіндердің қатарынан емеспін, бірақ ода 22-23 см ұзындығы, ені 6-7 см болса керек. Түріне қарасаң үлкен баклажанға ұқсайды. Осындай томардың әйеліме кіретінін ойлағаннан, оның амына не болатыны туралы ойға шомдым. Дәу жылдам ішке кіргізіп қайта шығару да, арасына үзіліс салып тұр.

– Оооо, оооо – Назира дем алды. “Тах… тах… тах” – тезірек қимылдай бастады.

– Иә… – сыбырмен әйелім, – қатыраақ… аааа…. тағы…

Бір кезде дәу әйеліме еңкейді, еріндердің сорысқан дайысы естілді. Олар сонда бір құштарлықпен сүйісіп жатырү Ол әйелімнің аяғын айқара ашып жіберді де, менің алдымнан аяғын қызғылт түспен бояған әйелімнің тырнақтары көрінді. Аяқтары ерсілі-қарсылы ойнақшып жатыр.

– Ах… Иә… тағы… қаттырақ… Ооо…. – ыңырсып жатыр әйелім, – сікші мені, иәәә…

– Ұнай ма, қаншық? – деп сұрады.

– Иә… тоқтамашы…

1 2 3 4 5

2 thoughts on “Пойыздағы оқиға”

Leave a Comment