Пойыздағы оқиға

Осынша көп ішкеніміз ұнамай, ішімнен тыржиып қалдым. Қалғандары маған назар аударып та отырған жоқ. Назира маған қарап:

– Бәрі дұрыс па? – деп сұрады.

загрузка...

– Сендер көп ішіп қоймадыңдар ма? – деп түсініксіздеу айттым. Негізігі ойым Дәурен бізге неге сонша көп құйғанын меңзеу еді, бірақ ойым жинақталмай қойды.

– Иә, жарайды, – деді Назира бетін тыжырайтып, – дәретханаға бар, – деді де Дәуренмен айтып отырған әңгімесіне қайта кірісті. Дәурен маған қарамастан, екеуіне виски құйып отыр екен.

Бетімді суық сумен шайып жібергеннен кейін өз-өзіме келгендей болдым. Жолда жүргеніміз, отырырғанымыз, спирт, барлығы өз әсерін тигізсе керек. Қысқасы, вагонда теңселе жүріп купеге де жеттім, неге екенін білмеймін әйтеуір Дәуреннің мен жоқтағы әрекетін көргім келді. Ойлаған әрекетімді жасайын деп, ақыырн есікті жылжыттым. Әлсіз шам жарығы, Назек отыр, оған қарсы Дәурен отыр. Әлі де йңгіме айтып отыр екен.

загрузка...

– Иә… массаждың курсын өттім, мойын мен иықтың айналасында жақсы жұмыс істеймін. Иығың мен мойыныңа массаж жасап берейін? – деп ойда жоқта Дәурен ұсыныс айтты. Ішімде бірдеңе дір ете қалды, әйелімнің қарсы болғанын күтіп тұр едім, оның орнына ол:

– Білмеймін, негізі мойыным ауырып тұрмаған сияқты. Күйеуім де қазір келер, ішкен адам дұрыс түсінбей жүрсе…

– Хе-хе… – Боқ қарынның күлкісін естідім. – Мен денеңді емес, мойыныңды уқалаймын ғой. Сосын мойынды тек ауырған уқалау керек деген жоқ, жиналған тұзды таратып тұру керек.

– Мммм… жарайды… – мас дауысымен жаным келісімін берді.

Ары қарай купеде керуеттің тырсылына ұқсайтын бір дауыстар естілді.

– Міне, мына жерге отыр, – деді Дәурен. Керуеттің тырсылы, сосын тыныштық. Бірер сәттен соң әйелімнің дауысы, анығырақ оның ауыр дем алғаны естілді.

– Ооох… қолың жақсы екен, – деді ол. Тағы да 3-4 минут өтті.

– Сенің күйеуің көпке айналды ғой, -деді Дәурен.

– Шынымен! Оған бірдеңе болып қалған жоқ па екен? Барып қарап келу керек, – деді Назек.

– Оған не болсын? Көп болса басы айналып, құсып жатқан болар. Қазір келер, ары қарай жалғастыра берейік, – деді ол.

Мен ештеңе түсінер емеспін. Осы уақытқа дейін оларға кіре алмай тұрмын. Тіпті оларға қарауға да бірдеңе жібермей тұр. Кеудемде жүрегім қатты соғып, басым айналып, ең қызығы қотағым тұрып кетті.

“Қызық, мынау қайдан шыққан нәрсе? Бөтен еркектің әйеліме массаж жасағанын есту мені қоздырып тұр” – деп ойладым, – “Мына тоқтату керек”. Мен мүмкіндігінше әдеттегідей кіруге тырыстым. Есікті ашып, Дәуренге арқасын беріп отырған әйелімді көрдім. Дәурен болса сәл түпке қарай отырып, аяғымен әйелімді орап отыр. Әйелімнің қолының оның үлкен аяғының үстінде жатыр. Оның майкасы мен лифчигінің жіптері түскен, Дәурен иығына массаж жасап отыр. Оның еріндері әйелімнің құлағына жақын тұр, еріндері сәл ашылған және арасында ыстық демімен құлағына үрлеп қояды.

– О, бауырым, ұзаққа айналдың ғой – деді дәу жігіт.

– Не істеп отырсыңдар? – деп сабырлы үнмен сұрадым. Әйелім көзін ашып:

1 2 3 4 5

2 thoughts on “Пойыздағы оқиға”

Leave a Comment