Пәтерақы.

Бөлмеде еркектер күмбірлеп отырды. Мен тамақ дайындап жүрдім. Көзқарасы неткен керемет.  Бөлмеден:

– Тәк, енді ақша қайда, Әлібек?! – деген дауыс шықты. Маған айлықты картадан шешуге ұмытып кеттіппіз, енді біреумізге банкоматқа барып келуге тура келеді деген дауыс естілді. 

загрузка...

– Қап, – деді Әлібек, – кешіріңіз… 

– Жарайды, алаң болма. Барып кел, мен әзірге шай іше тұрайын. 

Көздерім өзінен өзі жабылып кетті. Қозғала алмай қалдым. Құлағымдағы мақтаның сыртынан Әлібектің “Жаным, тез келемін” деген сөзін, сосын есіктің жабылғанын естідім. Әлде мен есімнен адастым ба? Білмеймін. Қас қағым сәтте менің аяғымның ортасынан бір қолдың келгенін байқадым, екінші қол менің халатымды шешіп жатты. Мен қозғалмай тұрып қалдым, тек қана түсім болмаса екен деген тілектен басқа ой келмеді. Еркіннің ерні менің мойныма, кейін құлағымның ұшына жетті. Екінші қолы менің бөксемді қысып, аймалап, менің екінші тесігімді көздегенін аңғартты.  Не болып кетті?! Одан да қатты қысқан сәтті: 

загрузка...

– Тезірек мені сікші… – деп сыбырладым. 

Ол күттірмеді. Мені жылдам қабырғаға бұрып жібергенде, мен қолыммен қабырғаға тіреліп алдым. Аяғымның арасын қалай ашып жібергенімді өзім байқамай қалдым. Төрт ескі танысым артымнан бірден кірді, ал екінші қолының саусақтарымен клиторымды аймалады, кейде емшегім мен оның ұшына да барып тұрды. 

– Иә, иә… – халатым жерде жатыр, трусиларды есіме де алмадым. Сол кезде қолын вагинадан ала салып көтімнің ортасымен келе жатты. – Керек емес, – өзім байқамастан айтып қалдым. 

– Керек, – деді қарылдаған дауысымен.

Суланған саусақтары менің көтімді лезде сулап жібергендей болды. Мені артқа қарай тартты да, бір қолымен қаттырақ еңкею үшін арқамнан баса берді. Көтімнің тесігі кеңейіп кетті де, осы сәтте алаңға қотағы шықты. Мен оны көзімнің қиығымен ғана байқап қалдым, соның өзінде көргенімнен денем тітіркеніп кетті. Төрт саусағы қайта суланған амымды аймалауға кеткенде, ол қазір қотағын сулағыс келетінін түсіндім. 

– Мама, – сыбыр ете қалдым.

– Қорықпа, жаным, мен ауыртпаймын… 

Әбден суланған қотағын ол менің көтіме алып келгенде, демімді ішіме алып дайындала бастадым. Бір қолын тағы да менің амыма салды да, екінші қолымен көтімнің арасын аша түсті. Қас қағым сәтте бір жағынан менің амымда тұрған қол, бір жағымнан бөксемде тұрған қол артқа қарай тарта бастады. Мен өзімді бананға отырғызғалы жатқан кішкентай ғана жәндік секілді сезіндім. Амым саусақтардың әсерінен рахаттана бастады, ал анус болса қатты ауырып кетті. 

Бір рет итерді… тағы итерді… көтімнің тесігі қысым шыдай алмай ашыла кетті, мен қотақтың басы маған кіргенін сезіндім. Әр итерген сайын ол ішке қарай терең кіре бастады. Денемді бос ұстауға тырыстым. Тағы бір итергенде маған жартылай ғана кірді. Тағы бір қатты итерсе қотағы менің миыма келетіндей. Айқалап жіберсем керек… көз алдым тұманданып кетті. Бос қолымен менің арқам мен жанымды аймалай бастады. Ауырғаны басылған сәтте, қимылын қайта жалғастырды. алға-артқа… ішке-сыртқа… анда-мында, анда-мында… Құдай-ау, осы сезімдерден қайта туғандай болдым. 

– Иә, – деп сыбырладым мен. 

– Иә, – деген дауыс естілді. 

Ол жылдамдығын арттыруға көшті – оның қотағы ішімде еркін қимылдай бастады. Барынша ашылған амымнан аяқ астындағы еден суға айналды, ұшымен еденге қараған емшегім ерсілі-қарсылы сенделіп кетті. Ол мені аямады. Бұл жыртқыш мені соңғы қаншық секілді аямай сікті.

1 2 3

Leave a Comment