Женгемді фотоға түсіру 1.

Әдеттегі туған күн. Дала суық. Ауа-райы бұзылып тұр. Бос үйге кірдім. Жұма, сағат 5, міне-міне ағамның әйелі келу керек. Ағамнен сұраған сыйлықпен бірге деп үміттенем. Жаңа фотокамера. Бірнеше ай бұрын фото және видео түсірумен әуестене бастадым, әр жерден керемет кадр жасауға құлшынысым артып жүрген болатын.

Өкінішке орай қазір ағам іс-сапарда, сондықтан туған күн оның қатысуынсыз өтеді. Ата-анамыз ауылда тұрады. Сондықтан, мен және Мадина кеште екеуміз ғана боламыз. Қарсы болғаным емес әрине, негізі осы уақытты фото түсірумен өткіземін деп ойлағанмын.

загрузка...

Мен диванда отырдым. Шамамен бес минуттан соң есіктің ашылғанын, жеңгемнің дауысын естідім.
– Фуу, жаман болып тұр, – деді ол, есікті жауып тұрып, – Даниял, үйдесің бе?
– Иә, мен осындамын.

Ол бөлмеге жетіп келді. Үстінде ақ блузка мен қара юбка киген. Артына бірдеңе жасырып, күлімдеп маған қарай келе жатыр. Менің бетімнен сүйіп: – Туған күніңмен! – кинодағыдай әрекетпен артындағы қорапты шығарды: – Та-даам!

– Ооо, рақмет, Мадина, менің қалап жүргенімде осы еді.

загрузка...

Тездетіп қорапты аштымда, ішіндегі фотоаппаратты алдым.

– Ұнай ма? Бұл ағаң екеумізден – деді жеңгем.

– Керемет! – деп жауап бердім, батарейканы қуатқа қойып жатып. – Оны қосып, түсіре бастағанша асықпын. Қандай тамақ жейміз?

Біз пицца тапсырыс бердік те, кешкі ас ішіп болғанша әртүрлі тақырыпта сөйлестік. Мадина жұма күні үнемі ішетін ақ шарабын ішіп отырды. Тамақ ішіп болған соң біз залға қайта келдік. Мен камераны қосуға кірістім.

– Керемет! Енді жаттығу керек. Менің бірінші моделім болғын келе ме? – деп күлімдеп сұрадым да, бірінші фотомды түсірдім.

Менің жеңгемді сипаттап беруге рұқсат етіңіздер. Ол қарапайым әйел, қаржы секторында жақсы жұмыс істейді. Бойы шамамен 165 см, оның дене пішімін әдетте өте тартымды қыздардың денесіне ұқсайды, әсіресе 30-дан асқан әйелдерде өте сирек болады. Иықтан келетін тура қара шаштары, қоңыр-көк түсті көздері, сүйкімді келбеті бар. Әдемі емшегі, шамасы 2-ші өлшемде. Күнделікті жүгіретіндіктен аяқтары да сүйріктей. Олардың баласы болмады. Жаңа ғана жасалған фотода оның диванда аяғын айқастыра отырған бір жақ бейнесі ғана еді. Юбкасы тізеден сәл биік. Мен фотоны көргенде оның соншалық сұлу екеніне таңқалдым. Ол туралы осыған дейін мүлдем бұлай ойламаппын.

– Қараш, Мадина, әдемі шықты, – дедім фотоны көрсете бере. Ол күлімдеп: – Рас па?

– Әрине,- дедім мен. – Біз бұл жерде ішіміз пысып отырғанша бірнеше фото жасасақ қалай?

– Менің бе? – деп сұрады жеңгем.

– Әрине, неге болмасқа? Камераға қарап тұршы… өтініііш?

– Жарайды, жарайды, – шарап құйылған бокалын қойды да, маған қарап тұрды. – Енді? – сәл күлімсіреп.

– Мм, қолыңды беліңе қойып камерға қарап күлімдей аласың ба? – Мен камерада оның біресе күліп, біресе жымиып тұрғанын көрдім. Мен де күлдім де фотоны түсірдім. – Әдемі… Қолыңды беліңде ұстап маған иығыңнан қарап күлімдей аласың ба?

1 2 3 4 5 6 7

Leave a Comment