Жазғы фото.

Қараңғы бөлмеде екеуміздің алған деміміз, менің денеммен оның денесінің түйісунен шыққан дыбыстар және кейде Раушанның ыңқылдағаны ғана естіледі. Раушанның құлағына:

– Не деген нәзіксін, – деп сыбырладым.

загрузка...

Қыз шыдай алмай дір ете қалды, артынша бар дауысымен ыңырси берді. Мен оның жамбасынан ұстап тұрдым, кейде арқасына жатып емшегін және оның ұштарын аймаладым. Тоқтамай қимылдай бердім.

Көп ұзамай ол бітірді. Алған рахатынан аузын сәл ғана ашыңқырап, терлеген қолымен үстелге тіреле кетті. Бөксесімен маған қарай қозғалған ол, менің екпініме толықтай беріліп тоқтай қалды. Дірілдеп соңғы бірнеше рет ұрып жібердім де, оның ішіне толтыра бастадым. Ол да менің қолымнан ұстап, бөксесін оңды-солды қозғалта бастады…

Бар күшімді жинап қыздан досымды шығарып алдым да, жан жағымнан орамалға ұқсас бірдеңе іздей бастадым. Раушан маған ләззаттан әлі айыға алмағанын көрсеткендей сығарайған көзімен қарап тұрды да, енді түсінгендей:

загрузка...

– Тоқтай тұр, қазір әкелемін, – деді.

Жылдам есіктен шығып кетті де, бір пакет влажный салфеткамен келді. Мен өзімнің қотағымды сүртіп жатып, оның қалай губкаларын тап-таза қылып сүртуге тырысып жатқанын қарап тұрдым. Иә, оның ішіне кішігірм көл қылып жіберген екенмін. Менің қарап тұрғанымды байқаған Раушан, ұялғаннан қолымен жасырғандай болды:

– Қарама. Неге олай қарайсың?

Күлімдеп, өзіме қарай тартым да қатты сүйіп алдым.

– Ақымағым-ау, мен сені толықтай және барлық жерде көргім келеді. Тәтті болғаның сонша, тіпті жеп қойғым келеді.

– Қойшы, – деп күлімдеді ол. – Әйтпесе мен тағы да қалап кетемін.

– Тіпті жақсы, – деп келісе кеттім мен.

– Жооқ, – деп басын шайқады. – Жабылатын уақыт келді, үйге қайтуым керек.

Оның есікті жауып жатқанын қарап тұрып, ішімнен бүгінгі оқиғаға таңқала қарадым.

– Фотоңды ұмытып кетпедің бе? – деп сұрады қыз.

– Алдым, – деп сәл ғана күрсіне жауап бердім.

– Жарайды, мен кеттім, – деді Раушан. Мен оны жібердім де, сәл ұзаған соң:

– Раушан сенде загран паспорт бар ма? – деп сұрадым.

1 2 3 4

Leave a Comment