Адал жар

Қараңғы. Қайдамын? Миымды қозғалтып, есіме түсіре бастадым. Шөлдедім. Аузыма келген ащы дәм мен арақтың иісі еске түсіруге өз үлесін қосты. Есіме қайта келе бастадым, бірінші білгім келетіні, мен қазір қайдамын? Әзер тұрдым. Басым айналып жатыр. Көзге таныс терезені көріп тұрмын. Үйдегі өзімнің жатын бөлмемде екенмін. Қайта жаттым. Тынышталдым. Не болғаны есіме қайта келе бастады…

Жұма. Жұмыстан соң Марат пен Арсен атты әріптестеріммен кішкене демалып, сыралатамыз деп келістік. Бір-екі бөтелкеден кейін, мен проценті көптеу бірдеңе алып біздің үйге баруды ұсындым. Бала әжесінде демалыста жүр, сондықтан алаңдамай отыра беруге болады. Әрине, арақпен қоса Ғазиза үшін виноны да алдық…

загрузка...

Тоқта! Ғазизам қайда? Мен әдетімше төсекті сипап көрдім. Бос. Сағат қанша болды өзі? Телефон керек. Шалбармен жатқанымды жаңа байқадым. Қалтамнан телефонымды алдым. 03:17. Соңғы есімде қалған түнгі сағат екі және біз “махаббат” үшін көтерген болатынбыз. Тойып алыппын ғой… Бірақ Ғазиза қайда? Мүмкін қонақтар әлі кете қоймай, ол солармен отырған болар. Тұрып, төсектің шетіне отырдым. Басым айналуда. Тұрдым. Жатын бөлменің есігін аштым. Бізде жатын бөлме мен асүйдің арасында ұзын дәліз бар.

Асүйдің есігі жабық. Бірақ асүйдің жарығы барлық дәлізге жарық беріп тұр. Мен тіпті, қараңғы жатын бөлмеден соң көзімді аша алмай қалдым. Ақырындап асүйге қарай бара жатырмын. Ішіп алған орта үшін әдеттедей емес, тып-тыныш. Басыма қайдағы жоқ күмән келе бастады. Ішімнен бір жаман нәрсені сезгендей болдым. Жамандық ойлағым келмеді, бірақ асүйге екі қадам ұалғанда тоқтай қалдым. Сол сәтте ақырын шыққан ер адамның дауысын естідім: “Тоңқайып тұр… ” Сезіктенгенім шынға айналды. Барлығы қас қағым сәтте болып кетті де, бұл әрекеттерді маған белгісіз себептермен тоқтату мүмкін болмады. Тұрған жерімде қатып қалдым. Аяғым ырқыма көнбеді.

Тіпті еденге қазық болып қағылып қалғандай. Әйел дауысы, құдайым-ау Ғазизаның дауысы: “Мүмкін жай ғана аузыма бітірерсің?” Не? Құдай сақтасын!!! Мас қой!!! Сорып жатыр… кімдікін? Қазір кім менің әйелімнің аузына беріп жатыр? Арсен бе әлде Марат па? “Менің сенің амыңа кіргім келеді”, – деді бір ер адамның дауысы. Бұл Арсен сияқты. Ғазиза: “Күйеуім кіріп келсе ше? Мен қорқамын!” Арсен: “Ол ішкені сонша, қасында бомба жарылса да оянбайды. Өтінем! Мен бұрыннан істегім келіп жүр. Сені алғаш көрген сәттен бастап. Жай ғана сігіп қана қоймай… Бұндай сұлулыққа тамсанып әрі иеленгің келеді! Мақсатқа үнемі Әлішердің жолы болды деп айтушы едім. Солай ғой Мақсат”. “Иә” – деп жауап берді Мақсат. Олар екеу екен. Жүрегім кеудемей симай қатты соғып кетті.

загрузка...

Бірге тұрған сегіз жыл өмірімізде еркектердің тарапына менің әйеліме тамсана қарайтынын талай көрген болатынмын. Оның бойы ұзын, арықша, тартымды денесі бар. Сонда да ол ешқашан декольте көйлек кимейтін. Ұяң тәрбиесі көрініп тұратын. Бірақ тәңір оны тек қана мінсіз емшегімен ғана емес, томпиған еріндермен де жаратыпты. Ғазизаның қарапайымдылығына қарамастан, оның еріндері оны арсыз әйел ретінде көрсететін. Бұл тартымдылықтың керемет үйлесімі еді. Бірақ ол ешқашан қызғануға себеп бермеген еді. Жасыратын несі бар, қызғандым да. Соны ойлағанда асүйдегі жағдай одан да маған түсініксіз болып көрінді. Мүмкін ол менің көзіме бұрыннан шөп салып, тек білдермей жүрген болар?

Маған Ғазиза қазір, осымен әзілдесіп болдық, енді үйді үйімізге қайтамыз дейтіндей болып тұрды. Асүйдегі үзіліс созылып кетті. Мен кейбір қозғалыстардың дыбысын ғана естіп тұрдым. “Міне жарайсың”, – деп сыбырлады Арсен. Бұл сөз менің басыма найзағай түскендей әсер қалдырды. Яғни Ғазиза менің әріптестерімнің алдында, көтіне кіретін орынды дайындап ашық тұрғаны ғой. Сол сәтте Арсен: “Қандай әдемі! Сондай керемет!” Мен сүйіскен дыбыстар ести бастадым. Менің сүйікті әйелім басқа еркектердік астында жатыр. Әйелім күйеуі ғана кіретін жерді, басқа еркектерге ашып берді. Бір нүкте қарадым да, үнсіз тыңдап тұрдым:

Ғазиза: Сенде мүшеқап бар ма?

Арсен: Ғазиза, бізде жұмыста әр жартыжыл сайын тексеріп тұрады, сосын мен үйленгенмін…

Сәлден соң менің әйелімнің ыңырсыған дауысы шықты.

Арсен: Оооо! Қандай жұмсақ едің!

Тиісті дыбыстар шыға бастады.

Ғазиза: Тереңге кіргізбеші… қотағын ұзын екен. Барлық ішімді жыртып жібересің!

Арсен: Әлішердікі кішкентай ма? Тоқтай тұр, қазір ашайын, жақсырақ болады…

1 2 3

Leave a Comment